SNS

Een maand op minimum

  • 16 september 2014
  • 20 Reacties
  • 5993 Keer bekeken

Deze maand ga ik samen met mijn man op minimum inkomen leven. Waarom? Om zelf te ervaren met welke (financiële) dilemma’s de mensen die ik dagelijks spreek bij Bijzonder Beheer te kampen hebben.
Lees de hele blogpost

20 reacties

je hebt ongeveer € 80,- per week met zijn tweeen 

om toch uit te komen maak je een boodchappenlijstje met wat je nodig hebt ,pin van te voren € 80,- als cash geld
zodat je ook niet meer kan uitgeven, en als je in de supermarkt ben schrijf telkens de bedragen op die je in de boodschappen wagen doet en tel deze telkens op zo heb je controlle op het bedrag wat je al hebt uitgegeven
loop de aanbiedingen af koop minder duurdere eten bv niet pasta van 1,50 maar van 0,98 dit geld voor aale boodschappen
 zo doen wij dat en wij zitten in vrijwillige schuldsanering en moeten ook leven van € 80,- per week
Hoi Anna,

Goed initiatief! Ik ben ook erg benieuwd hoe je het gaat ervaren en wat je bevindingen zijn. Marcel geeft je alvast handige tips mee.
Wij kunnen ons ruim redden. Wij hebben ons uitgaven patroon aangepast aan de ruime inkomsten die we hebben. Makkelijk dus.
Ook ik heb wel eens nagedacht over waar jij je nu op gaat storten. Op zich niets mis mee, om een indruk te krijgen.
Wat je naar mijn gevoel toch gaat missen zijn diepgravender zaken, bijv.;
  • Maand in maand uit eigenlijk tekort hebben
  • Het murw worden van het uitzichtloze, de onzekerheid wat de toekomst biedt
  • het steeds weer nee moeten zeggen, niet mee kunnen doen
  • het niet / moeilijk kunnen vervangen van hulpmiddelen (wasmachine/afwasmachine/koel-vrieskast enz.)
  • het steeds weer moeten letten op voordeeltjes
  • het bedelen om korting
  • het aanvragen van extraatjes
  • het steeds meer moeten doen omdat je geen geld hebt het te laten doen (bijv. afwasmachine stuk, zelf afwassen, kost extra tijd en energie/inspanning)
  • Enz.
Ik wil niet zeggen dat ik het beter weet, ik heb aan bovenstaande punten geregeld gedacht als ik las of hoorde dat iemand op het minimum wilde gaan leven voor 1 week, 1 maand entz.
Toch: een leerzame tijd. Het zal je in ieder gaval een stuk (positieve) levenservaring geven.
Groet,
Ben 🆒
PS Stefan; hier moest ik wel m´n stilzwijgen doorbreken!
Reputatie 2
Badge
Een aantal dingen zijn al genoemd maar ik laat het liever als een geheel.

Pin niet in de winkel maar haal een keer in de week geld.
Als je boodschappen doet maak een lijstje.
Varieer in de kosten van je maaltijden. Als je een keer heel goedkoop eet (diepvriesspinazie, aardappels en ei, bijvoorbeeld) dan kun je de volgende dag wat duurder doen. Dat houdt het leuk.
Maak sommige dingen zoals eigen gemaakte pastasaus voor twee keer en vries de helft in.
Zoek lotgenoten en nodig ze uit om te komen eten. Voor meer koken is goedkoper per persoon en de volgende keer kan het bij de ander.
Turkse/marokkaanse groentewinkels en slagers zijn vaak goedkoper voor verse dingen maar niet voor luxere en voorverpakte dingen.
Bak zelf koeksjes en dergelijke voor gewoon bloem etc. Heb je ook meteen een hobby.
Kook om de beurt en maak er een wedstrijd van wie het lekkerst en goodkoopst kan koken.
Maak zelf je lunchpakket klaar met brood en wat fruit. Of maak die van elkaar klaar en doe er een klein kadootje in zoals een lief briefje of een snoepje.
Als je van thee houdt haal een half ons losse thee in de speciaal zaak. Beetje duur in aanschaf maar je doet er heel lang mee en geeft een goedkoop luxegevoel.
Kijk rond voor goedkope evenementen als gratis concerten, wijkfeesten etc. Ga picknikken in het park. Bezoek een bejaarden, meld je aan om boodschappen te doen voor mensen die dat nodig hebben. Allemaal gratis hobbies die zorgen dat je wat te doen hebt wat geen of weinig (extra) geld kost.
Maak en klein spaarpotje voor je zelf. Als stop je er maar af en toe een euro in dat je ergens over houdt. Op den duur kun je dan toch iets extra's doen.
Blijf plezier houden. Dat is niet afhankelijk van de inhoud van je portomonee.

Wat aanmerkingen.
1 een maand geeft inzicht in hoe lastig het soms kan zijn maar waar mensen vaak stuk lopen is als na een tijdje de reserves opraken of dingen die ze hebben kapot gaan en ze kunnen die niet vervangen. Schuldhulpverlening duurt drie jaar.
2 veel mensen in de schuldhulpverlening of die nog niet in dat traject zitten maken zich zorgen over de toekomst. Dat is echt een sloper en het is aangetoont dat het je beslissingsniveau beinvloed.
3 Sommige mensen zullen meer last hebben met weinig geld te moeten rond komen dan andere. Ik ben zelf al blij met een goed boek uit de bibliotheek een een koop thee. Maar dat geld niet voor iedereen. Dan kost het toch meer inspanning.
Reputatie 2
Badge


Ik wil niet zeggen dat ik het beter weet, ik heb aan bovenstaande punten geregeld gedacht als ik las of hoorde dat iemand op het minimum wilde gaan leven voor 1 week, 1 maand entz.



Wat is vooral lastig vond is dat je zo weinig in de hand hebt. Ik kan me nog goed herinneren dat toen het een tijdje best goed ging iemand mijn fiets stal. Dat betekende dat ik een andere fiets nodig had waar ik eigenlijk geen geld voor had maar wel tot ik een weer een fiets had me blauw betaalde aan strippenkaarten. Ik heb uiteindelijk mijn leuk dinge potje moeten legen. Van dat soort dingen word je dus niet vrolijk.


Ik wil niet zeggen dat ik het beter weet, ik heb aan bovenstaande punten geregeld gedacht als ik las of hoorde dat iemand op het minimum wilde gaan leven voor 1 week, 1 maand entz.



Wat is vooral lastig vond is dat je zo weinig in de hand hebt. Ik kan me nog goed herinneren dat toen het een tijdje best goed ging iemand mijn fiets stal. Dat betekende dat ik een andere fiets nodig had waar ik eigenlijk geen geld voor had maar wel tot ik een weer een fiets had me blauw betaalde aan strippenkaarten. Ik heb uiteindelijk mijn leuk dinge potje moeten legen. Van dat soort dingen word je dus niet vrolijk.

Ik begrijp hieruit dat je dus ook ervaring hebt met dit probleem hebt? Gedwongen (langere tijd?) of ook om er inzicht in te krijgen.
Wat ik van Anna begrijp is dat ze beiden gewoon werk hebben en het dus daarnaast proberen deze ervaring op te doen. Dan heb je waarschijnlijk geen "tijd over", eerder tijd tekort dacht ik omdat je toch wat extra moet doen om zuinig te zijn.
Groet
Ben 🆒
PS Ik hoop dat je nu niet meer in die situatie zit?
Reputatie 2
Badge
[
Ik begrijp hieruit dat je dus ook ervaring hebt met dit probleem hebt? Gedwongen (langere tijd?) of ook om er inzicht in te krijgen.
Wat ik van Anna begrijp is dat ze beiden gewoon werk hebben en het dus daarnaast proberen deze ervaring op te doen. Dan heb je waarschijnlijk geen "tijd over", eerder tijd tekort dacht ik omdat je toch wat extra moet doen om zuinig te zijn.
Groet
Ben 🆒
PS Ik hoop dat je nu niet meer in die situatie zit?


Dat is inderdaad het lastige van de werkende armen. Die hebben meestal voor een heleboel dingen geen tijd, dus dan is het boodschappen doen in meerdere winkels als lastig. Maar ook dan wil je wel ontspannen in het weekend en in de avonden en is het handig vermaak te zoeken wat geen of weinig geld kost.

Ik ben lange tijd, tot 1996 bijstandsmoeder geweest. Ik speelde graag met computers en had een tweede hands computer. De markt voor automatiseerders was toen zo overspannen dat zelfs een chiwawa in een djellaba hadden aangenomen dus ook een alleenstaande moeder.
:o 
Dank jullie wel voor je reacties!
@Marcel: ik heb er over na zitten denken om geld te pinnen en dan aan de kassa af te rekenen. Ik ben er alleen niet echt een voorstander van. In het verleden is een portomonnee van mij gestolen. Daar had ik best veel geld inzitten. De portomonnee met passen zijn teruggevonden. Alleen had de vinder wel het geld eruit opgenomen. Ik pin dus liever aan de kassa. Risico is dan wel dat je inderdaad gemakkelijker meer pint dan dat je budget voor die week is. Daarom neem ik je tip om tijdens het winkelen al bedragen op te tellen mee. Hiermee voorkom ik tijdens het winkelen al dat ik over mijn budget heen ga.

@Othman: dank je wel voor je compliment.

@Bigben: Je slaat de spijker op zijn kop. Ik zal niet tegen dingen aanlopen waar je tegenaan loopt, als het langer dan een maand duurt. Ik wil voor mijzelf ondervinden wat het met mij doet en welke lessen ik hieruit voor mijzelf kan leren.
Mijn man en ik werken inderdaad allebei fulltime. We zullen samen moeten beslissen hoeveel tijd we nu aan het boodschappen willen besteden, want dat is tijd die we niet aan ons huishouden en ontspanning kunnen besteden. Een leuke uitdaging na een week werken. :o

@Eva: Dank je wel voor je tips. Daar had ik nog niet over nagedacht om in grotere hoeveelheden te koken en dan een deel in te vriezen. Ik kook nu altijd voor ons twee. We gooien nooit eten weg en kopen eigenlijk genoeg in. En wat betreft de turkse/marrokaanse groentewinkels en slagers: ik ga mij daar meteen in verdiepen.
Wat vreselijk voor je dat je fiets destijds gestolen is. Ik was zo enorm verdrietig dat mijn portomonnee gestolen was. Ik kan mij voorstellen dat jij je zo voelde toen je fiets gestolen was.
Een aantal dingen zijn al genoemd maar ik laat het liever als een geheel.

Pin niet in de winkel maar haal een keer in de week geld.
Als je boodschappen doet maak een lijstje.
Varieer in de kosten van je maaltijden. Als je een keer heel goedkoop eet (diepvriesspinazie, aardappels en ei, bijvoorbeeld) dan kun je de volgende dag wat duurder doen. Dat houdt het leuk.
Maak sommige dingen zoals eigen gemaakte pastasaus voor twee keer en vries de helft in.
Zoek lotgenoten en nodig ze uit om te komen eten. Voor meer koken is goedkoper per persoon en de volgende keer kan het bij de ander.
Turkse/marokkaanse groentewinkels en slagers zijn vaak goedkoper voor verse dingen maar niet voor luxere en voorverpakte dingen.
Bak zelf koeksjes en dergelijke voor gewoon bloem etc. Heb je ook meteen een hobby.
Kook om de beurt en maak er een wedstrijd van wie het lekkerst en goodkoopst kan koken.
Maak zelf je lunchpakket klaar met brood en wat fruit. Of maak die van elkaar klaar en doe er een klein kadootje in zoals een lief briefje of een snoepje.
Als je van thee houdt haal een half ons losse thee in de speciaal zaak. Beetje duur in aanschaf maar je doet er heel lang mee en geeft een goedkoop luxegevoel.
Kijk rond voor goedkope evenementen als gratis concerten, wijkfeesten etc. Ga picknikken in het park. Bezoek een bejaarden, meld je aan om boodschappen te doen voor mensen die dat nodig hebben. Allemaal gratis hobbies die zorgen dat je wat te doen hebt wat geen of weinig (extra) geld kost.
Maak en klein spaarpotje voor je zelf. Als stop je er maar af en toe een euro in dat je ergens over houdt. Op den duur kun je dan toch iets extra's doen.
Blijf plezier houden. Dat is niet afhankelijk van de inhoud van je portomonee.

Wat aanmerkingen.
1 een maand geeft inzicht in hoe lastig het soms kan zijn maar waar mensen vaak stuk lopen is als na een tijdje de reserves opraken of dingen die ze hebben kapot gaan en ze kunnen die niet vervangen. Schuldhulpverlening duurt drie jaar.
2 veel mensen in de schuldhulpverlening of die nog niet in dat traject zitten maken zich zorgen over de toekomst. Dat is echt een sloper en het is aangetoont dat het je beslissingsniveau beinvloed.
3 Sommige mensen zullen meer last hebben met weinig geld te moeten rond komen dan andere. Ik ben zelf al blij met een goed boek uit de bibliotheek een een koop thee. Maar dat geld niet voor iedereen. Dan kost het toch meer inspanning.


Hi Eva,

Wat een mooie en creatieve ideeën heb je gedeeld met ons. Het lijkt me een zware tijd om voor langere periode door te maken. Je weet een kant te belichten, waardoor het bijna geromantiseerd lijkt. Bijvoorbeeld een lief briefje in de lunch box stoppen van je partner of kind. Zo zie je maar, kleine dingen zijn zo waardevol. In krappe tijden ga ik niet uit eten, maar lunch ik met vrienden in het park of op het strand met zelfgemaakte hapjes en drankjes. Gerechten als pasta en nasi kun je gemakkelijk in grote porties bereiden en invriezen. Dit werkt voor mij kostenbesparend.
Badge
Ik ben het eens met de opsomming die Ben geeft. Het is gemakkelijk in een afzienbare tijd af te zien met de wetenschap weer in je oude vertrouwde patroon terug te kunnen keren.

Als je alle ruimte hebt om "gemakkelijk" te kunnen leven dan schenk je ook niet of nauwelijks aandacht aan structurele besparingen en/of onderzoek naar andere leveranciers of producten.

Toen ik met pensioen ging had ik alle tijd om daar eens kritisch naar te kijken. Niet dat ik het geld nodig had maar meer als hobby. Het leverde mij, en levert mij nog steeds duizenden Euro's op.
Ik begon met energie, andere provider en ander gebruik in huis, lampen vervangen etc. dit bespaarde in het eerste jaar al € 500.
Kijk naar tijdschriften, abonnementen, verzekeringen en ga zo maar door. Het is ongelooflijk wat je op al dit soort zaken kan besparen. Ook op nieuwe uitgaven zonder aan de kwaliteit af te doen. Voorbeeld, nieuwe CV ketel nodig. Tussen mijn standaard leverancier die ik al jaar en dag voor onderhoud had en een andere, en dan heb ik het echt over appels en appels dus zelfde merk en onderhoudscontract zat bij aanschaf € 1000 verschil.
Bij sommige aankopen zijn de verschillen ongelooflijk. Ook door in sommige zaken even te onderhandelen.
Want vandaag de dag zijn er leveranciers die liever genoegen nemen met een lagere winst, geen bezorgkosten rekenen etc. dan helemaal niet verkopen.
Ik ben overigens wel behoorlijk hard geworden richting leveranciers. Als je in een groot electronica bedrijf staat en een man en een vrouw een TV ziet kopen en je volgt dat. Zij vertrekken en je loopt naar het afdelingshoofd en je zegt ik wil zo'n tv maar weet je wel zeker at dit je laagste prijs is en er gaat zonder enige discussie € 400 af als ik nu beslis dan wordt je goed pissig.
Bij leveranciers gebruik ik nu standaard de kreet niet kunnen of niet willen. En eenmaal een klant echt beduveld dan kom je er nooit meer in.
Ik heb ook al heel veel mensen die het echt nodig hadden op dit gebied geholpen.
Vaak denk ik dan ook aan al die mensen die besparingen echt nodig hebben en die niet beschikken over internet of de kennis om te zoeken en onderhandelen. Denk hierbij aan ouderen. Te triest voor woorden dat deze dan het volle pond betalen.

Succes met jullie experiment.
Reputatie 2
Badge
Wat het trouwens vaak nog veel lastiger is is als je kinderen hebt. Je kunt vaak zelf wel beslissen dat je met wat minder toekomt maar kinderen snappen dat niet altijd. Zeker niet als hun vrienden en vriendinnen dat allemaal wel hebben. Met kleine kinderen is het vaak nog wel te doen, maar wat grotere kinderen kunnen het echt moeilijk hebben.

Helaas gaat bijna iederen er op vooruit behalve de bijstandsmoeder die nu geen extra uitkering krijgt omdat ze kinderen heeft. Dat wordt wel gecompeseerd door het kindgebonden budget maar niet volledig.  Hoera!
Hoi Anna,

Mooi experiment waar je een hoop van kunt leren. Er is al veel over gezegd, maar ik mis nog een ding.

Eigenlijk zou je met jezelf af moeten spreken, dat je een eventuele voorraad die je nu al thuis hebt staan (en dan bedoel ik dingen als: een pak rijst dat je nog in de kast hebt staan, suiker, kaarsen, koffie, thee en ga zo nog maar even door) zo min mogelijk gebruikt. Mensen die op of onder bijstandsniveau leven, hebben die voorraad meestal ook niet.

Veel succes!
Badge
Net als anderen vraag ik me af of een maand minimaliseren nu echt een helder inzicht geeft in de problemen waarmee mensen met een structureel laag inkomen steeds weer mee te maken hebben.
Het is niet bedoeld als kritiek maar volgens mij mag wel extra belicht worden dat deze mensen juist door het langdurig niet kunnen beschikken over een normaler inkomen op allerlei fronten steeds vaker achterstanden oplopen, die op enig moment niet langer meer doorgeschoven blijken te kunnen worden. Daardoor ontstaan de prolemen aangezien de eerstkomende hoogst noodzakelijke reparatie van zoiets belangrijks als de wasmachine niet betaald blijkt te kunnen worden bijvoorbeeld en mensen dan noodgedwongen extra vervoerskosten hebben om de was bij hun moeder te kunnen doen.
En wat te denken van sociaal opgelegde kosten zoals kosten voor een reis van je kind met de school naar Napels, de aankoop van een laptop omdat de school is overgestapt op laptops et cetera.
Daarvoor is diegene met een laag inkomen weer steeds extra tijd kwijt om maar uit te vinden waar wellicht een extra donatie kan worden aangevraagd voor zulke kosten. Dit betekent in elk geval voortdurend met de financiële billen bloot moeten voor zo ongeveer Jan en alleman en steeds were opnieuw allerlei formulieren moeten invullen en vervolgens maar moeten wachten.
Het is in mijn beleving juist deze voortdurende relatieve uitzichtloosheid die mensen uiteindelijk kan breken en die er steeds weer voor zorgt dat je in die positie meer heel zelden aanleiding vindt om ergens blij over te kunnen zijn en datgene te doen waarvan je weet dat je erzelf ook blij van wordt.
Badge +1
Wat het trouwens vaak nog veel lastiger is is als je kinderen hebt. Je kunt vaak zelf wel beslissen dat je met wat minder toekomt maar kinderen snappen dat niet altijd. Zeker niet als hun vrienden en vriendinnen dat allemaal wel hebben. Met kleine kinderen is het vaak nog wel te doen, maar wat grotere kinderen kunnen het echt moeilijk hebben.

Helaas gaat bijna iederen er op vooruit behalve de bijstandsmoeder die nu geen extra uitkering krijgt omdat ze kinderen heeft. Dat wordt wel gecompeseerd door het kindgebonden budget maar niet volledig.  Hoera!


Hoi Eva,

Ik deel jouw mening, als las ik van de week dit artikel. Ik vind het een interessant artikel om hier te delen. Een netto bedrag van € 2000 is geen vetpot, laat ik dat vooropstellen.
Reputatie 2
Badge
[

Hoi Eva,

Ik deel jouw mening, als las ik van de week https://"http://www.nieuws.nl/algemeen/20140924/Bijstandsmoeder-krijgt-2000-euro-per-maand". Ik vind het een interessant artikel om hier te delen. Een netto bedrag van € 2000 is geen vetpot, laat ik dat vooropstellen.


Zo te zien gaat ze uit van een alleenstaande ouder van twee kinderen die allebei boven de twaalf zijn en die de maximale huurtoeslag ontvangt. Dat betekent dat die ook de hoofdprijs aan huur betaalt en er wordt sowie dus vanuit gegaan dat je in een huurhuis woont. Verder zijn twee kinderen die boven de twaalf zijn wel de duurste die je kunt bedenken, kwa schoolkosten enzo
Verder lees ik net dat de alleenstaande ouderkorting van de bijstand wordt afgetrokken. Daar staat me inderdaad iets van bij. Namelijk en verhaal van de vrouw die het verplicht aanvroeg, dat aan de bijstand moest afdragen en er achteraf geen recht op had. En het dus terug moest betalen. Krijg het dan maar weer terug van de bijstand.
Dus er valt wel wat op aan te merken.
Badge +1
Hoi Eva,

Het klopt zeker dat er op deze berekening wat valt aan te merken. Al moet ik zeggen dat ik tot voor kort geen ‘tegengeluiden’ heb gehoord ten aanzien van bijstandsuitkeringen aan alleenstaande moeders. Hopelijk leidt dit bericht tot een selectievere kijk op bijstandsmoeders. Een soort bijstandsmoeder bestaat niet.

@Unweit

Jouw opmerking over voortdurende relatieve uitzichtloosheid vind ik een mooie en helaas treffende opmerking.
@Novemberland: Ik heb in de eerste week al een aantal basiszaken zoals aardappelen, rijst etc moeten kopen. Daarnaast lees je in mijn nieuwe blogpost welke oplossing ik voor frisdrank gevonden heb.

@Unwelt: Je slaat de spijker op zijn kop. Ik besef heel goed dat het op lange termijn moeilijk wordt en is en misschien ook wel blijft. Als je wordt ontslagen doet dat iets met je eigenwaarde. Of als je partner besluit dat hij/zij de relatie/huwelijk wat je hebt wilt beëindigen je in een diep dal valt. Of dat je ernstig ziek wordt en misschien wel blijvend ziek. Allemaal zaken waardoor je financiën op korte of lange termijn zullen wijzigen. Vooral als voor je gevoel de situatie uitzichtloos wordt en dat je nergens meer blij om kunt zijn en dat je dat niet kunt doen waarvan je weet dat je er blij van wordt. Dat raakt mij het meeste in mijn hart.
Zie nu deze community voor het eerst. Vind het opvallend dat je in de inleiding schrijft dat een kwart van de mensen die werkeloos wordt meer dan € 900 inlevert. Dit lijkt of er zo veel mensen een inkomen hebben van ruim 2500 netto per maand terwijl het volgens mij anders ligt met de verhoudingen.
Hoi Oetsie61,

Van harte welkom op SNS Community. Altijd leuk om nieuwe leden welkom te heten.

Uit onderzoek van het Nederlands Centraal Planbureau is gebleken, dat het modaal inkomen in 2014 € 34.500 is. Per maand is dit bruto € 2.585 en netto ongeveer € 1.866. Misschien kan Anna zelf aangeven of zij dit onderzoek ook heeft gebruikt?

Heb je het topic ‘Welkom op de community’ al gelezen? Om de andere communityleden een beetje te leren kennen, kun je een kijkje nemen in de Koffiekamer.
Hoi Oetsie61,

Van harte welkom op SNS Community. Altijd leuk om nieuwe leden welkom te heten.

Uit onderzoek van het Nederlands Centraal Planbureau is gebleken, dat het modaal inkomen in 2014 € 34.500 is. Per maand is dit bruto € 2.585 en netto ongeveer € 1.866. Misschien kan Anna zelf aangeven of zij dit onderzoek ook heeft gebruikt?

Heb je het topic ‘Welkom op de community’ al gelezen? Om de andere communityleden een beetje te leren kennen, kun je een kijkje nemen in de Koffiekamer.


Hi collega Dennis 🙂! Ik heb even het onderzoek erbij gehaald waar ik mijn info uit had. http://www.wijzeringeldzaken.nl/media/128146/schuldpreventiewijzer.pdf en dan op bladzijde 9 vind je de informatie. Zij gaan uit van het voorkomen is beter dan genezen principe.

Reageer