SNS

Een maand op minimum, week 2

  • 23 september 2014
  • 14 Reacties
  • 3649 Keer bekeken

Deze maand leef ik samen met mijn man op een minimum inkomen. Waarom? Om zelf te ervaren met welke (financiële) dilemma’s de mensen die ik dagelijks spreek, bij de afdeling Achterstandenbeheer, te kampen hebben.
Lees de hele blogpost

14 reacties

Mooie blog! 
Leerzaam (als het leven).
Ga door.
Groet,
Ben 🆒
PS kan het niet laten; onstopper is volgens mij ook een dure impuls aankoop!
PS2 En ik maar denken dat mensen met het minimum zo´n €1200,- á €1300,- hadden te besteden!
PS3 Hiermee komt ons inkomen een flink stuk dichter bij het minimum!
PS4 Gelukkig is het maar een maand, vrienden hebben iets langer nodig om af te haken.
2 personen en een vaatwasser ? denk eens na
Reputatie 2
Badge
Ik vind het een leuk verslag om te lezen.
Je kunt inderdaad niet alles precies nadoen, trouwens geen twee minima zijn hetzelfde, maar je ervaringen en conclusies zijn wel heel herkenbaar.

Ik ben benieuwd naar week 3
op deze wijze vind ik het maar een flut onderzoek of test , ja inderdaad de boodschappen uitkiezen bij de goedkoopste super , maar de rest dan ? minima is minima en daar zijn inderdaad verschillen in , maar probeer het is met 50 euro per week zopals zoveel anderen , maar dan ook daar je vaatwasser maar ook je vervoer naar je werk te betalen , dat soort dingen word geen rekenschap mee gehouden , idd ,  van het bedrag wat u noemt daar zouden ook wij onze boodschappen van kunnen  gaan halen en als je de reclames afloopt dan  kan dat ruim , helaas hebben wij geen reserve en moeten wij wel rekenschap houden met gas , licht , en andere rekeningen die u hier buiten beschouwing laat ,
met uw inkomen heeft u iets achter de hand wat veel anderen niet hebben , apetrots zal u zijn dat u met uw salaris en dat van uw partner kunt aantonen dat het allemaal een (makkie ) is ,
u leeft op een voetstuk blijkbaar

groetjes
Reputatie 3
Badge +1
Hi Desje,

Als eerste wil ik je welkom heten op SNS Community. Jammer dat je Anna haar experiment als negatief ervaart. Ondanks dat mijn collega wellicht iets achter de hand heeft na deze maand, probeert ze wel dichtbij de werkelijkheid te komen van iemand die met een minimum inkomen moet rondkomen. En ook daar zit uiteraard verschil in. Iemand met kinderen zal het nog zwaarder hebben.
BigBen ik vind je PS-jes leuk om te lezen. Je maakt mij wel even bewust van het feit dat ik met de ontstopper een impulsaankoop heb gedaan. Ik ga de ontstopper terugbrengen; krijg ik het geld weer terug. Maar je (her)kent het waarschijnlijk wel: man die onder de gootsteen ligt en daar zijn best doet en zijn vrouw die het beter weet. ;-)
Als Marcel en ik op bijstandsniveau zouden leven, dan zouden we totaal als echtpaar € 1.359,49 ontvangen. Ik heb voordat ik aan dit project begon, bekeken of ik dan alles kon terugrekenen naar dit inkomen. Dus ook de belastingteruggaaf ivm onze woning. Dat was te ingewikkeld. Daarom heb ik gekozen voor het fictieve inkomen van € 1.750 zoals ik in mijn eerste blogpost vermeld.

Ik wil er door middel van dit project achter komen wat ik zelf en samen met Marcel ervaar. Wat doet dit met ons en hoe voelt het voor ons? Vanzelfsprekend zullen we andere keuzes maken dan andere mensen die op minimum leven. Ieder mens maakt andere keuzes.
Om een klein stukje van ons leven te laten zien: Marcel en ik hebben in het verleden keuzes gemaakt die ons een stuk financiële zekerheid en rust geven. Dat vinden wij belangrijk in ons leven. Toen we een huis wilden kopen hebben we gekeken naar wat we maximaal konden lenen. Toch hebben we besloten om in een lagere prijsklasse naar een woning te kijken. We hebben bewust voor een kleiner huis gekozen zodat de maandlast van onze hypotheek laag ligt. Omdat we met zijn tweetjes blijven hebben we niet veel ruimte nodig. Iemand anders zou er juist voor gaan om het maximale te lenen wat mogelijk is. Is de beslissing voor financiële zekerheid en rust van Marcel en mij dan verkeerd?
BigBen ik vind je PS-jes leuk om te lezen. Je maakt mij wel even bewust van het feit dat ik met de ontstopper een impulsaankoop heb gedaan. Ik ga de ontstopper terugbrengen; krijg ik het geld weer terug. Maar je (her)kent het waarschijnlijk wel: man die onder de gootsteen ligt en daar zijn best doet en zijn vrouw die het beter weet. ;-)
Als Marcel en ik op bijstandsniveau zouden leven, dan zouden we totaal als echtpaar € 1.359,49 ontvangen. Ik heb voordat ik aan dit project begon, bekeken of ik dan alles kon terugrekenen naar dit inkomen. Dus ook de belastingteruggaaf ivm onze woning. Dat was te ingewikkeld. Daarom heb ik gekozen voor het fictieve inkomen van € 1.750 zoals ik in mijn eerste blogpost vermeld.

Ik wil er door middel van dit project achter komen wat ik zelf en samen met Marcel ervaar. Wat doet dit met ons en hoe voelt het voor ons? Vanzelfsprekend zullen we andere keuzes maken dan andere mensen die op minimum leven. Ieder mens maakt andere keuzes.
Om een klein stukje van ons leven te laten zien: Marcel en ik hebben in het verleden keuzes gemaakt die ons een stuk financiële zekerheid en rust geven. Dat vinden wij belangrijk in ons leven. Toen we een huis wilden kopen hebben we gekeken naar wat we maximaal konden lenen. Toch hebben we besloten om in een lagere prijsklasse naar een woning te kijken. We hebben bewust voor een kleiner huis gekozen zodat de maandlast van onze hypotheek laag ligt. Omdat we met zijn tweetjes blijven hebben we niet veel ruimte nodig. Iemand anders zou er juist voor gaan om het maximale te lenen wat mogelijk is. Is de beslissing voor financiële zekerheid en rust van Marcel en mij dan verkeerd?

Leuke reactie, dank daarvoor.
Het is een leuke ervaring denk ik, om het zo aan te pakken. Uit de verschillende reacties merk je wel dat 30% (of welk percentage dan ook) van de berg beklimmen wat anders is dan de top te halen. MNaar dat wisten jullie waarschijnlijk al wel, alhoewel? Weten? Denken? (lees mijn handtekening onderaan!)
Er is maar 1 weg, jullie weg. Goed dat je deze op deze wijze wat breder maakt. Goed dat je hem op jullie wijze plaveid! (n.a.v. laatste zin).
Groet,
Ben 🆒
PS Ik zal mezelf nu maar niet uitnodigen om te komen eten! :)
:D @Ben waarom jezelf niet uitnodigen? Je bent van harte welkom op kantoor. Allleen wordt het dan wel een budgetlunch (een heerlijke boterham met kaas).
:D @Ben waarom jezelf niet uitnodigen? Je bent van harte welkom op kantoor. Allleen wordt het dan wel een budgetlunch (een heerlijke boterham met kaas).

oei!
Moet ik ook nog naar Utrecht straks!:)
Trouwens niets tegen op een boterham met (boeren?) kaas!
Groet,
Ben 🆒
Hi Anna,

Chapeau voor wat je doet! Ik doe het je niet na. Heb een gezin met uitwonende en studerende kinderen.
Deze doen regelmatig een greep in de koelkast of voorraadkast. Dan merk ik dat ik daar erg makkelijk over doe.
Eigenlijk zou ik dat niet moeten toestaan. Maar dan denk ik weer, ze hebben het ook niet breed.
Maar maak ik ze daar niet onbewust "makkelijk" mee? 
Het is op het einde van je geld, einde van de boodschappen. 
Ik houdt een ouderwets huishoudboekje bij en schrik af en toe van de uitgaven en dan met name de onverwachte uitgaven en ondersteuning aan de kinderen.
Ga daar eens serieus naar kijken.
Ga zo door en ik ben benieuwd naar de rest van de maand!

Greetz, Lietsje
Probeer het eens zoals in mijn gelal met netto IVA uitkering van 1150 per maand, gemeentelijke toeslagen o.i.d krijg ik niet vanwege een koopwoning, wel belast met hypotheek
Anna,  ook ik wil je graag een hart onder de bekende riem steken. Ik waardeer het dat jullie dit experiment aangaan. Wat anderen er ook van zeggen. Het is voor jullie een ervaring die je zeker zult meenemen in je werk. alleen daarom al: chapeau en petje af. Iemand die in en voor zijn/haar werk dit doet, heb ik respect voor. Ga gewoon door zoals jullie zelf denken goed te doen. Per slot van rekening moet je zelf met je eigen geweten verder door het leven (ik met het mijne, jouw man met het zijne, BigBen met het zijne, etc.). Volg je hart en je geweten en je kunt er een hoop innerlijke rust aan ontlenen.
Een vraagje nog: hoeveel haal je uit jullie voorraad die je ongetwijfeld voor het experiment al in huis had? een echte minima heeft m.i. geen voorraad en leeft ongeveer van dag tot dag en hoopt dat de wasmachine het niet begeeft.
Nogmaals, succes en aait vedan. 😮
@Bigben: Je moet niets. Je mag naar Utrecht komen. De keuze is aan jou. De uitnodiging staat nog steeds. 

@Lietsje: Dankjewel voor je compliment! Na het lezen van je reactie moest ik even weer aan mijn moeder denken. Toen ik net na mijn studie mijn eerste baan had en zij samen met mijn vader op bezoek kwam dan nam ze altijd een tas met boodschappen mee. Of een zelfgebakken cake. Heel lief van ze. Omdat ik inmiddels in inkomen vooruit ben gegaan brengen ze geen boodschappen meer mee. En ik hou daarom niet minder van ze.

@Japlekraak: Dat is niet fijn voor je! Krijg je je belastingteruggaaf wel? Een collega van mij heeft als tip voor je de site: http://www.nibud.nl/berekenuwrecht/

@Blacktomcat: Wat schrijf je dat mooi. Dank je wel voor je compliment. Ik heb in de eerste week al een aantal basiszaken zoals aardappelen, rijst etc moeten kopen. Verder ben ik helemaal terug gegaan naar de basis. In mijn derde blog lees je daar meer over.
@Bigben: Je moet niets. Je mag naar Utrecht komen. De keuze is aan jou. De uitnodiging staat nog steeds.

Volgens mij probeert Wanda een afspraak in Kampen te regelen in het SNS Historisch Centrum. Zie ook dit topic:

https://forum.snsbank.nl/sns-community-experts-73/sns-community-nieuwsbrief-7604-new/

Reageer